Showing posts with label FAMILY. Show all posts
Showing posts with label FAMILY. Show all posts

10 August 2022

દિકરી, બહેન અને ફોઈબા સાથેના સંબંધમાં અંતર શા માટે.....?

 🙏🏻

*દિકરી, બહેન અને ફોઈબા સાથેના સંબંધમાં અંતર શા માટે.....?*



*પ્રિન્સ પુછે છે : શું વાત છે પાપા.....?*


*પાપા: તને ખબર નથી આજે તારી બહેન ઘરે આવી રહી છે?  આ વખતે એ તેનો જન્મ દિવસ આપણી સાથે ઉજવશે. એટલે જલ્દી જા અને તારી બહેનને લઈ આવ અને હા, સાંભળ તું આપણી નવી ગાડી લઈને જજે જે આપણે કાલે જ ખરીદી છે. એને સારું લાગશે.....!*


*પ્રિન્સ : પણ મારી ગાડી તો મારો મિત્ર આજે સવારે જ લઈ ગયો અને તમારી ગાડી પણ ડ્રાઇવર એ કહીને લઈ ગયો કે બ્રેક ચેક કરાવવી છે.....!*


*પિતા: તું સ્ટેશન પર તો જા કોઈની ગાડી લઈને કે ટેક્સી કરીને. તને જોઈને એ ખુશ થશે.....!*


*પ્રિન્સ: એ બાળકી થોડી છે કે એકલી આવી નહીં શકે.....? આવી જશે ટેક્સી કે ઓટો લઈને. ચિંતા ન કરો.*


*પાપા: તને શરમ ન આવી આવું બોલતાં.....? ઘરમાં ગાડીઓ હોવા છતાં ઘરની છોકરી ટેક્સી કે ઓટોમાં આવશે.....?*


*પ્રિન્સ: સારું, તો તમે ચાલ્યા જાઓ. મારે કામ છે. હું નહીં જાઉં.....!*


*પાપા: તને તારી બહેનની જરા પણ ચિંતા નથી.....?*

*લગ્ન થઈ ગયા તો બહેન પરાઈ થઈ ગઈ.....?*

*શું એને આપણા બધાનો પ્રેમ પામવાનો હક નથી.....?*

*તારો જેટલો અધિકાર છે આ ઘર પર એટલો જ તારી બહેનનો પણ છે..... કોઈ પણ દીકરી લગ્ન થયા બાદ પરાઈ નથી થઈ જતી.....!*


*પ્રિન્સ: પણ મારી માટે તો એ પરાઈ જ થઈ ગઈ છે..... આ ઘર પર ફક્ત મારો જ અધિકાર છે.....!*


*અચાનક પિતાનો હાથ ઉઠવા જ જતો હતો ત્યાં માઁ આવી જાય છે.....*


*મમ્મી: તમે કંઈક શરમ તો કરો જુવાન દીકરા પર હાથ ઉઠાવવા જઈ રહ્યા છો.....*


*પિતા:  તેં સાંભળ્યું નહીં કે એણે શું કીધું.....? એની બહેનને પરાઈ કહે છે.....  હંમેશા એનું ધ્યાન રાખતી, એની પોકેટ મનીથી બચાવી એને માટે કંઈક ને કંઈક ખરીદી રાખતી. વિદાય સમયે એને સૌથી વધુ ગળે મળીને રડી હતી અને આજે આ એને પરાઈ કહે છે.....!*


*પ્રિન્સ (હસ્યો અને બોલ્યો):  ફોઈનો પણ આજે જ જન્મદિવસ છે ને.....?  એ પણ ઘણી વાર આ ઘરમાં આવ્યાં છે અને હંમેશાં ઓટોથી જ આવ્યાં છે..... તમે ક્યારેય ગાડી લઈ અને તેને લેવા નથી ગયા. માન્યું આજે એ તંગીમાં છે પણ પહલાં તો ખુબ અમીર હતા. તમને, મને અને આ ઘરને દિલ ખોલી અને સહાયતા કરી હતી..... ફોઈ પણ આ જ ઘરમાંથી વિદાય થયાં છે.....! તો રશ્મિ દીદી અને ફોઈમાં ફરક કેવો.....? રશ્મિ મારી બહેન છે તો ફોઈ તમારી પાપા.....! તમે મારા માર્ગદર્શક છો. તમે મારા હીરો છો. પણ આ વાતને લઈ હું હંમેશાં રડું છું.....!*


*ત્યાં જ બહાર ગાડી ઉભી રહેવાનો અવાજ આવ્યો.... .ત્યાં સુધી પાપા પ્રિન્સની વાતો સાંભળી પશ્ચાતાપ કરતા હતા અને બીજી બાજુ પ્રિન્સ.....  ત્યાં જ પ્રિન્સની બહેન દોડતી અંદર આવી અને મમ્મી પાપાને ગળે મળી. પણ એમના ચહેરા જોઈ એ બોલી પડી કે શું થયું પાપા.....?*


*પાપા: તારો ભાઈ આજે મારા પાપા બની ગયા.....!*


*રશ્મિ: એય પાગલ, નવી ગાડી ખુબ મસ્ત છે.....  ડ્રાઇવરને પાછળ બેસાડી હું ચલાવતી આવી છું અને કલર પણ બહું જ મસ્ત છે.....!*


*પ્રિન્સ: Happy Birthday To You.  દીદી આ ગાડી તમારી છે. અમારા તરફથી તમને બર્થડે ગિફ્ટ..... સાંભળતાં જ બહેન ઉછળી પડી અને ત્યાં જ ફોઈ અંદર આવ્યાં.*


*ફોઈ: શું ભાઈ તમે પણ..... ન કોઈ ફોન  ન કોઈ ખબર..... એમનેમ જ ગાડી મોકલી આપી તમે..... ભાગી ને આવી હું ખુશીથી.....*

*એવું લાગ્યું કે, પાપા આજે પણ જીવતા છે.....!*

*અને વધુમાં બોલ્યાં કે, હું કેવી ભાગ્યશાળી છું કે, મને પિતા જેવો ભાઈ મળ્યો છે.....!*

*ઈશ્વર કરે મને દરેક જન્મમાં આ જ ભાઈ મળે.....!*

*પાપા-મમ્મીને સમજાઈ ગયું કે, આ બધું કામ પ્રિન્સે જ કર્યું છે.....!*


*પણ.....*

*આજે એક વખત સંબંધોને મજબુતીથી જોડાતા જોઈ અને અંદરથી ખુશ થઇ અને રડવા લાગ્યા. એમને પુરો ભરોસો આવી ગયો કે, એમના ગયા બાદ પ્રિન્સ સંબંધો  સાચવશે.....!*


*દીકરી, બહેન અને ફોઈ એ ત્રણેય અનમોલ શબ્દ છે. જેમની ઉંમર ખુબ નાની હોય છે. કારણ કે લગ્ન બાદ દીકરી, બહેન અને ફોઈ કોઈની પત્ની અને કોઈની ભાભી બની જાય છે.....!*


*લગભગ છોકરીઓ એટલે જ પિયરે આવે છે કે જેથી એમને ફરીથી દીકરી, બહેન કે ફોઈ શબ્દ સાંભળવાનું મન થતું હોય છે.....!*


*રક્ષાબંધનની શુભેચ્છાઓ એડવાન્સમાં.....!*

🙏🏻🙏🏻

1 October 2020

પ્રત્યેક સંતાનો માટે માતા પિતા એ આવો જ અને આટલો જ ભોગ દીધો હોય છે,

લક્ષ્મીનાં પગલાં..... 🦶🏼🦶🏼

🌺🌹🌸🌺🌹🌸🌹

નાનકડી એવી વાર્તા છે.

*સાંજના સમયે ૨૨-૨૩ વરસનો એક છોકરો ચપ્પલની દુકાનમાં જાય છે,* 🚶‍♂️

એના પગમાં લેધરના બુટ હતા, એ પણ એકદમ ચકાચક પોલિશ કરેલા... 🥾🥾

*દુકાનદાર :-*

"શું મદદ કરું આપને ?" 🤔

છોકરો :-

*"મારી માં માટે ચપ્પલ જોઈએ છે, સારા અને ટકાઉ આપજો..."* 👡

દુકાનદાર :-

*"એમના પગનું માપ ?"* ❓

છોકરાએ વોલેટ બહાર કાઢી, એમાંથી ચાર ગડી કરેલ એક કાગળ કાઢ્યો. એ કાગળ પર પેનથી બે પગલાં દોર્યા હતા. 👣

દુકાનદાર :-

*"અરે મને પગના માપનો નંબર આપત તોય ચાલત...!"* ☺️

એ છોકરો એકદમ નરમ અવાજે બોલ્યો :-

"'શેનું માપ આપું સાહેબ ?

*મારી માં એ આખી જિંદગીમાં ક્યારેય ચપ્પલ પહેર્યા નથી. મારી માં શેરડી તોડવાવાળી મજૂર હતી.* 😢

કાંટામાં કયાંય પણ જાતી.

*વગર ચપ્પલે ઢોર હમાલી*
*અને મહેનત કરી મને ભણાવ્યો.*

હું ભણ્યો અને નોકરીએ લાગ્યો.

આજે પહેલો પગાર મળ્યો. 💐

દિવાળીમાં ગામડે જાઉં છું.

'માં' માટે શું લઈ જાઉં એ પ્રશ્ન જ સતાવતો...

*મારા કેટલા વર્ષોનું સપનું હતું કે મારા પહેલા પગારમાંથી માં માટે હું ચપ્પલ લઈશ.*

દુકાનદારે સારાં અને ટકાઉ ચપ્પલ દેખાડ્યા અને કીધું આઠસો રૂપિયાના છે,

છોકરાએ કીધું ચાલશે...

દુકાનદાર :-

"ખાલી પૂછું છું કે કેટલો પગાર છે તારો ? ચપ્પલ મોંઘા નહિ પડે ?"

છોકરો :-

"હમણાં તો બાર હજાર છે, રહેવાનું,ખાવાનું થઈને સાત-આઠ હજાર ખર્ચો થાય. બે-ત્રણ હજાર માં ને મોકલાવું છુ..." 👍

દુકાનદારે બોક્સ પેક કર્યું

છોકરાએ પૈસા આપ્યા અને બહુજ ખુશ થઈને બહાર નીકળ્યો.

મોંઘું તો શું ? પણ...

*એ ચપ્પલની કોઈ કિંમત થાય એમજ નોહતી...*

પણ દુકાનદારના મનમાં કંઈક વિચાર આવ્યો

છોકરાને અવાજ આપ્યો અને ઉભુ રેહવાનું કહ્યુ...

દુકાનદારે બીજું એક બોક્સ છોકરાના હાથમાં આપ્યું અને દુકાનદાર બોલ્યો

*'આ ચપ્પલ માં ને કહેજે કે તારા ભાઈ તરફથી ભેટ છે'.* 🙏

પહેલા ચપ્પલ ખરાબ થઈ જાય, તો બીજા વાપરવાના.

*તારી માં ને કહેજે કે હવે વગર ચપ્પલ નહીં ફરવાનું અને આ ભેટ માટે ના પણ નથી કહેવાની..."* 💐

દુકાનદાર અને એ છોકરાના એમ બન્નેની આંખોમાં પાણી ભરાય ગયા.

દુકાનદાર :-

*"શું નામ છે તારી મા નું ?"*

છોકરો લક્ષ્મી એટલું જ બોલ્યો.

દુકાનદાર તરત જ બોલ્યો,

*"મારા જય શ્રીકૃષ્ણ કહેજે એમને.* 🙏

અને એક વસ્તુ આપીશ મને ?

*પગલાં દોરેલો પેલો કાગળ જોઇયે છે મને."* 👌

એ છોકરો પેલો કાગળ દુકાનદારના હાથમાં દઈને ખુશ થઈ નીકળી ગયો.

*ગડીદાર કાગળ દુકાનદારે તેને ફ્રેમમાં ગોઠવી દુકાનની દીવાલ પર સરસ સેટ કરી દીધો..* 💐

દુકાનદારની દીકરીએ  ફ્રેમ જોઈને પૂછ્યું :-

"બાપુજી આ શું છે...?"

દુકાનદારે એક લાંબો શ્વાસ લીધો અને દીકરીને બોલ્યો :-

*" લક્ષ્મીનાં પગલાં છે બેટા...*

એક સાચા ભક્તે દોરેલા છે...

*આનાથી બરકત મળે ધંધામાં...*

દીકરીએ અને દુકાનદારે એ પગલાને ભાવભક્તિ સાથે નમન કર્યું...!

લવ યુ ઝીંદગી

લેખક
અજ્ઞાત...
પણ સુંદર વાર્તા છે... *પ્રત્યેક સંતાનો માટે માતા પિતા એ આવો જ અને આટલો જ ભોગ દીધો હોય છે,* 😢😢

  બસ સંતાનોએ આ વાતને સમજવાની જ જરૂર છે..

🙏🌹😊🙏🌹

આ લેખ બધાને કામ લાગે તેવો છે માટે કૃપયા આ પોસ્ટમાં કોઈપણ ફેરફાર કર્યા વગર સૌને ખાસ  SAHRE કરજો હો।..

सर्वे भवन्तु सुखिनः - सर्वे सन्तु निरामयाः । 🙏🕉

29 February 2020

જીંદગીની સફર તો તદન મફત છે*, કિંમત તો ફક્ત ગમતા વિસામાની છે.

એક સુંદર ટુંકી વાર્તા ...

*પુણ્ય...*

ડોશો ડોશીને દવાખાને બતાવીને લાકડીને ટેકે રીક્ષામાંથી ઉતરી ઘેર મોડે મોડે દોઢ વાગે પહોંચ્યા. ત્યાં તો દરવાજો બંધ. તાળું મારેલુ. ડોશો ધ્રુજતા હાથે ખિસ્સામાથી મોબાઇલ કાઢે ત્યાં જ પાડોશીએ કહ્યુ;

*તમારી વહુ ચાવી આપી ગઇ છે તાળું ખોલી આપ્યું.*

દંપતી અંદર પહોંચે ત્યાંજ વહુ પહોંચી ગઇ. ઝડપ થી એક ગ્લાસમાં બાપુજી માટે માટલાનું અને એક ગ્લાસમાં હાંડાનું પાણી બા માટે લઇ આવી. લાલાની પેરેન્ટ્સ મીટીંગમાથી આવત્તા પંચર પડયું ને મોડું થયુ એવો અફસોસ કરતાં રસોડામાં જઇ ફટાફટ દાળ ગરમ મુકી. બા માટે ખમણેલી હળદર, બાપુજી માટે કટકા. બાપુજીની દાળ ગરણીથી ગાળી નાખી. થાકેલ બા ને ડાયનીગ ટેબલને બદલે સોફા પર જ જમવાનું દેવાના હેતુથી થાળી વાટકો ગ્લાસ ટીપાઇ પર ગોઠવતી હતી ત્યાં તો બાએ વહુનો હાથ પકડી લીધો.

વહુ કહે; “બા કેમ? સારુ તો છે ને? “
કહી વહુ બા નાં પગ પાસે બેસી ગઇ.

બા એ દવાની કોથળી ખોલી એમાંથી દવાખાને જાતી વખતે વહુએ છાનુંમાનું મુકી દીધેલ બિસ્કીટનું પેકેટ  ખોલી બે બિસ્કીટ વહુના મોઢામાં મુકી દીધાં.

“બા તમે દવાખાને ખાધા નહીં?” વહુએ પુછયું.

બા કહે; *તને મુકીને હુ ઘરડી ડોશી ખાઇ લઉ?*
*ઘડીક શ્વાસ લે.*

વહુ બા નાં ખોળામા માથું રાખી દીધું
ને આખો થાક ઉતરી ગ્યો.

*અચાનક વહુ કહે “બા મારે એકાદશી હતી.*”

બા કહે; “તુ અમને જે રીતે સાચવે છે ને તને તો રોજ ભાગવત સપ્તાહનું પુણ્ય મળે છે.” કહેતાં કહેતાં બે બિસ્કીટ પાછા મોઢામાં મુકી દીધાં.

ત્યાં સામેની ખુરશીમાં બેઠેલ બાપુજીએ બિસ્કીટ માટે મોઢું ફાડી રાખેલ જે જોઇ સાસુ વહુ ખડખડાટ હસી પડ્યા.

આ બધાં પ્રસંગ વચ્ચે ઘરનો દરવાજો ખુલ્લો રહીં ગયો એ ખબર ન રહીં. ધ્યાન ગયુ ત્યારે દાદાની હયાતી ચેક કરવા આવેલ દોઢ લાખ પગારવાળા બેન્ક મેનેજર આ દૃશ્ય જોઇ રડી રહ્યાં હતાં. ખબર નહીં કેમ...
*જીંદગીની સફર તો તદન મફત છે*,
કિંમત તો ફક્ત ગમતા વિસામાની છે.

🍁 સારા આનંદદાયક કૌટુંબિક સંબંધ અને ખુશી માટે વિશાલ શ્રીમંતાઈ, મહેલ જેવા આવાસ કે મરસિડીઝો નહીં
પણ સાચી સમજણ વધારે જરૂરી છે!

💝💖

9 November 2019

प्यार वो नहीं जो कोई "कर" रहा है..., प्यार वो है जो कोई "निभा" रहा है...

*दो बूढ्ढे  बुढ्ढी की नोंक-झोंक*
.
इन 60-65 साल के अंकल आंटी का झगड़ा ही ख़त्म नहीं होता...!

एक बार के लिए मैंने सोचा अंकल और आंटी से बात करूं क्यों लड़ते हैं हरवक़्त, आख़िर बात क्या है...!
.
फिर सोचा मुझे क्या, मैं तो यहाँ मात्र दो दिन के लिए ही आया हूँ...!

मगर थोड़ी देर बाद आंटी की जोर-जोर से बड़बड़ाने की आवाज़ें आयीं तो मुझसे रहा नहीं गया...!

ग्राउंड फ्लोर पर गया मैं, तो देखा अंकल हाथ में वाइपर और पोंछा लिए खड़े थे...!

मुझे देखकर मुस्कराये और फिर फर्श की सफाई में लग गए...!

अंदर किचन से आंटी के बड़बड़ाने की आवाज़ें अब भी हो रही थी..!

कितनी बार मना किया है... फर्श की धुलाई मत करो... पर नहीं मानता बुड्ढा...!

मैंने पूछा "अंकल क्यों करते हैं आप फर्श की धुलाई..?, जब आंटी मना करती हैं तो"...!

अंकल बोले " बेटा,
फर्श धोने का शौक मुझे नहीं इसे है..! मैं तो इसीलिए करता हूं ताकि इसे न करना पड़े...!"

"ये सुबह उठकर ही फर्श धोने लगेगी इसलिए इसके उठने से पहले ही मैं धो देता हूँ..!

क्या..?... मुझे बड़ा आश्चर्य हुआ..!

अंदर जाकर देखा आंटी किचन में थीं, "अब इस उम्र में बुढ़ऊ की हड्डी पसली कुछ हो गई तो क्या होगा.? मुझसे नहीं होगी खिदमत.!" आंटी झुंझला रही थीं..!

परांठे बना कर आंटी सिल-बट्टे से चटनी पीसने लगीं...!

मैंने पूछा "आंटी मिक्सी है तो फिर..."

"तेरे अंकल को बड़ी पसंद है सिल-बट्टे की पिसी चटनी.! बड़े शौक से खाते हैं.! दिखाते यही हैं कि उन्हें पसंद नहीं.!"

उधर अंकल भी नहा धो कर फ़्री हो गए थे.! उनकी आवाज़ मेरे कानों में पड़ी,
"बेटा, इस बुढ़िया से पूछ.! रोज़ाना मेरे सैंडल कहां छिपा देती है, मैं ढूंढ़ता हूँ और इसको बड़ा मज़ा आता है मुझे ऐसे देखकर.!"

मैंने आंटी को देखा वो कप में चाय उड़ेलते हुए मुस्कुराईं और बोलीं,
"हां.! मैं ही छिपाती हूँ सैंडल, ताकि सर्दी में ये जूते पहनकर ही बाहर जाएं, देखा नहीं कैसे उंगलियां सूज जाती हैं इनकी.!

हम तीनों साथ में नाश्ता करने लगे...

इस नोक झोंक के पीछे छिपे प्यार को देख कर मुझे बड़ा अच्छा लग रहा था.!

नाश्ते के दौरान भी बहस चली दोनों की.!
अंकल बोले "थैला दे दो मुझे.! सब्ज़ी ले आऊँ"...
"नहीं कोई ज़रूरत नहीं.! थैला भर भर कर सड़ी गली सब्ज़ी लाने की.!" आंटी गुस्से से बोलीं.!

अब क्या हुआ आंटी.!... मैंने आंटी की ओर सवालिया नज़रों से देखा और उनके पीछे-पीछे किचन में आ गया..!
.
"दो कदम चलने में सांस फूल जाती है इनकी, थैला भर सब्ज़ी लाने की जान है क्या इनमें"....?
"बहादुर से कह दिया है वह भेज देगा सब्ज़ी वाले को"...
" मॉर्निंग वॉक का शौक चर्राया है बुढ़‌ऊ को"... "तू पूछ उनसे.! क्यों नहीं ले जाते मुझे भी साथ में.!"...
"चुपके से चोरों की तरह क्यों निकल जाते हैं.?"... आंटी ने जोर से मुझसे कहा.!

"मुझे मज़ा आता है इसीलिए जाता हूं अकेले.!"... अंकल ने भी जोर से जवाब दिया.!

अब मैं ड्राइंग रूम में था, अंकल धीरे से बोले, "रात में नींद नहीं आती तेरी आंटी को, सुबह ही आंख लगतीं हैं, कैसे जगा दूँ चैन की गहरी नींद से इसे.! इसीलिए चला जाता हूँ गेट बाहर से बंद कर के.!"

इस नोक-झोंक पर मुस्कराता, में वापिस फर्स्ट फ्लोर पर आ गया...

कुछ देर बाद बालकनी से देखा अंकल आंटी के पीछे दौड़ रहे हैं!...

"अरे कहाँ भागी जा रही हो, मेरे स्कूटर की चाबी ले कर... इधर दो चाबी.!"

"हाँ.! नज़र आता नहीं पर स्कूटर चलाएंगे.! कोई ज़रूरत नहीं.! ओला कैब कर लेंगे हम.!" आंटी चिल्ला रही थीं.!

"ओला कैब वाला किडनैप कर लेगा तुझे बुढ़िया.."

"हां कर ले.! तुम्हें तो सुकून हो ही जाएगा.!"

अंकल और आंटी की ये बेहिसाब नोंक-झोंक तो कभी ख़त्म नहीं होने वाली थी...

मगर मैंने आज समझा कि इस तकरार के पीछे छिपी थी इनकी एक दूसरे के लिए बेशुमार मोहब्बत और फ़िक्र...!

मैंने आज समझा था कि *प्यार वो नहीं जो कोई "कर" रहा है..., प्यार वो है जो कोई "निभा" रहा है...*
                              

19 August 2019

વહુ નોકરી કરે છે કે હાઉસવાઈફ છે?

*_સ્ત્રી એ પૂછ્યું, “વહુ નોકરી કરે છે કે હાઉસવાઈફ છે?” આ સવાલનો તેના સસરા એવો જવાબ આપ્યો કે શબ્દો ખુટી પડયા_*

*(દરવાજાની ઘંટી વાગે છે)*

બેટા જો તો કોણ આવ્યો છે? સોફા પર સુતા સુતા ટીવી જોઈ રહેલા સસરાએ તેની વહુને કહ્યું.

આથી શીતલ રસોડામાંથી બહાર આવીને દરવાજો ખોલે છે.

સામે જાણીતો ચહેરો ન હોવાથી, પૂછે છે તમે કોણ?

સામેથી જવાબમાં એક મહિલા ઊભી હતી તે જણાવે છે કે મહિલાઓની સ્થિતિ ઉપર એક સર્વે ચાલી રહ્યો છે. હું એની જાણકારી માટે અહીં આવી છું.

હજુ આ મહિલા શીતલને પોતાના વિશે જણાવી રહી હતી એટલામાં શીતલ ના સસરા બહાર આવતા આવતા પૂછે છે કોણ છે દીકરા?

પેલી સ્ત્રી જવાબ આપે છે, દાદા હું સર્વે કરવા આવી છું. અમે હાલમાં મહિલાઓની સ્થિતિ ઉપર એક સર્વે કરી રહ્યા છીએ.

“તો પૂછો શું પૂછવું છે તમારે?” દાદાજી જવાબ આપે છે

મહિલા પૂછે છે, તમારી વહુ સર્વિસ કરે છે કે હાઉસવાઈફ છે?

શીતલ પણ આ સવાલ સાંભળી રહી હોય છે, એટલે હજી તો એ જવાબ આપવા જાય કે તે પોતે હાઉસવાઈફ છે તે પહેલા તેના સસરા જવાબ આપી દે છે.

તેના સસરાએ કહ્યું કે તે સર્વિસ કરે છે.

શીતલને ઘણું આશ્ચર્ય થયું, પરંતુ એ કંઈ બોલી નહીં બસ ત્યાં ઉભી રહી.

પેલી મહિલાએ સર્વિસનું સાંભળીને વિસ્તારમાં પૂછયું કે કયા પદ પર છે અને કઈ કંપની માં કામ કરી રહી છે?

શીતલ ના સસરા એ જવાબ આપ્યો કે, તે હકીકતમાં એક નર્સ છે જે મારું અને મારી પત્ની નું એકદમ સચોટ ધ્યાન રાખે છે. અમારા જાગવાથી લઈને રાતના સુવા સુધીનો હિસાબ વહુ પાસે હોય છે. હું જે અત્યારે આરામ થી સુતા સુતા ટીવી જોઈ રહ્યો હતો, તે માત્ર શીતલ ના કારણે જ છે.

હા અને જણાવી દઉં કે શીતલ એક બેબીસીટર પણ છે, બાળકોને નવડાવવા, રમાડવા અને સ્કુલે મોકલવાનું કામ પણ તે જ જોવે છે. રાતના લડી રહેલા બાળકોને પણ તે જ પોતાની નીંદર બગાડીને સંભાળે છે.

મારી વહુ એક શિક્ષક પણ છે, બાળકોની બધી ભણવાની જવાબદારી તેના માથે જ છે.

અને ઘરનું આખું મેનેજમેન્ટ પણ શીતલના હાથમાં જ છે. અને સંબંધ નિભાવવામાં તો તે એક્સપર્ટ છે એમ કહો તો પણ ચાલે.

મારો દીકરો એસી ઓફિસમાં શાંતિથી પોતાનું કામ કરી શકે છે તો આની કારણે જ, એટલું જ નહીં આ મારા દીકરાની સલાહકાર પણ છે.

શીતલ અમારા ઘર નું એન્જિન છે, જેના વગર અમારું ઘર તો શું આ દેશની ગતિ જ ઊભી રહી જશે.

પેલી મહિલાએ આખો જવાબ સાંભળ્યો, પછી ફોર્મ માં જોવા લાગી ઘણા સમય સુધી ફોર્મ ને નિહાળીને પછી કહ્યું કે અમારા આ ફોર્મ માં તો એવી એક પણ કોલમ નથી જે તમારી વહુ ને વર્કિંગ કહી શકે.

આથી શીતલ ના સસરા હસી પડે છે, અને કહે છે કે તો પછી તમારો આ સર્વે અધૂરો છે.

એટલામાં પહેલી મહિલા પાછું બોલે છે કે પરંતુ દાદાજી આ કરવાથી કાંઈ આવક તો નથી થતી ને?

પછી તેને દાદા જવાબ આપે છે કે, હવે તમને શું સમજાવું! આ દેશની કોઈપણ કંપની આવી વહુઓને એ સન્માન, એ સેલરી નહીં આપી શકે. પછી તેને ખૂબ જ શાનથી કહ્યું કે, મારી હાર્ડ વર્કિંગ વહુની ઇનકમ અમારા ઘરની સ્માઈલ છે.

એક બાજુ ઊભી શીતલ પણ મનોમન પોતાની આટલી કદર થતી જોઈ ખુબ જ ખુશ થઇ ગઇ.

😆🙏🏻🙏🏻🙏🏻😆

17 May 2019

રજા ની જરૂર સ્વજનનો ને જીવતા હોય ત્યારે જ હોય છે... હવે રજા ઓ પાડવાનો કોઈ મતલબ નથી.

આજે સવારે.....વહેલા ઓફિસ જઈ પહેલું... કામ રાજીનામું લખી...ને મારા સાહેબ ના ટેબલ  ઉપર મૂકી દીધું.....
અને હોસ્પિટલે મમ્મી પાસે જતો રહયો...
હોસ્પિટલ પહોંચી..સાહેબ..ને ફોન કરી ફક્ત એટલું કીધું...આજે હું ઓફિસે નહીં આવી શકું....

સાહેબ ની આદત મુજબ..બોલ્યા ભાવેશ...હમણાં.. હમણાં...તારી ..રજાઓ બહુ પડે છે....કામ મા ધ્યાન નથી...આવું લાંબુ કેમ ચાલસે ?
મે ફક્ત એટલું જ કીધું.. સાહેબ..તમારા ઉપર છોડી દઉં છું....તમે તમારી રીતે સાચા છો.. તમારો આખરી નિર્ણય મને માન્ય છે...કહી મોબાઈલ મે કટ કર્યો...

મારી પત્ની કહે...કોણ હતું...
સાહેબ...મેં કીધું

આ તું જોવે છે..રોજ..રોજ મમ્મી ની તબિયત બગડતી જાય છે...ડૉક્ટર એ હાથ અધ્ધર કરી દીધા છે...મારા થી તો હાથ અધ્ધર ના થાય...

પથારી ઉપર સુતેલ લાચાર અસહાય માઁ મારી સામે જોઈ... ધીરે.. ધીરે બોલે છે... ઓફિસે જા.. બેટા..અહીં કહી કામ નથી...
પણ તેની લાચાર આંખ કહી રહી હતી..બેટા અહીં બેસ....સારૂ લાગે છે..

મેં કીધું...માઁ..હું...અહીં છું...
તું ઓફિસ ની ચિન્તા ના કર...
માથે હાથ ફેરવી હું બોલ્યો..... બચપન માં તે બહુ માથે હાથ ફેરવ્યો છે...હવે મારો વારો આવ્યો છે..માઁ
તો હું કઈ રીતે તને છોડી ને જઈ શકું ?

મારા મોબાઇલ મા રિંગ વાગી...સાહેબ નો ફરી થી ફોન આવ્યો... હું સમજી ગયો...સાહેબે રાજીનામું...વાંચી લીધું લાગે છે......
યસ સર...મેં કીધું...
સાહેબ બોલ્યા...ભાવેશ..તારું રાજીનામુ..મૅનેજીગ ડિરેક્ટર ના ટેબલ ઉપર મૂક્યું...છે..તેઓ તને રૂબરૂ મળવા માંગે છે...તો થોડો સમય કાઢી આવી શકીશ ?
મેં કીધું ...યસ સર...પ્રયત્ન કરું છું...

મારી પત્ની એ કીધું.. તમે જઈ આવો.. હું અહીં બેઠી છું...

હું...ઓફિસે પોહચ્યો... MD એ અંદર બોલાવ્યો....
આવ ભાવેશ.... તને શું તકલીફ પડી કે અચાનક રાજીનામું ?
કોઈ સ્ટાફ, મેનજમેન્ટ..તરફ થી તકલીફ.... ?
તને ખબર છે..હું જનરલી રાજીનામુ સ્વીકારી લઉ છું...
પણ તું અહીં વીસ વર્ષ થી એક નિષ્ઠા.. વફાદારી થી કામ કરે છે...તો મારી પણ ફરજ બને છે..કે હું..રાજીનામુ પાસ કરતા પહેલા તારી લાગણી, અને તારી તકલીફ સમજી લઉ.....

સર..પહેલા તો દિલ થી તમને વંદન..એક ઉચ્ચ જગ્યાએ બેસી ને પણ આપ આવી નમ્રતા થી વાત કરી શકો છો...

હું સમજુ છું જે કંપની એ મને માન, સ્વમાન આપેલ છે..તેની પ્રત્યે પણ મારી ફરજ છે..

પણ સર...આજે.. મારી માઁ હોસ્પિટલ મા છેલ્લા દીવસો ગણી રહી છે...ડોક્ટરો એ આશા છોડી દીધી છે....કેટલા દિવસ કાઢશે એ ખબર નથી સાહેબ..એટલી ખબર છે થોડા દિવસ ની મહેમાન છે..
આવા સંજોગો મા..એક..એક દિવસ ની રજા માંગી...માંગી ને હું માનસિક અને નૈતિક રીત થાકી ગયો હતો...
નતો હું ઘર ની ફરજ બજાવી શકતો હતો..નતો ઓફિસ ની...
પિતાજી છે નહીં....
નાના પરિવાર ના ફાયદા સામે આ પણ એક વીક પોઇન્ટ છે...અત્યારે હોસ્પિટલ ની જવાબદારી એકલા મારા માથે છે..

આપ જ બતાવો...હું..મારી માઁ ની   છેલ્લી અપેક્ષાઓ  થી ભરેલી આંખો સામે ..બહાનાં બતાવી ઓફિસ ની ફરજ કહી રીતે બજાવી શકું....

સાહેબ... મને માફ કરો...હું એટલો લાગણીહીન નથી થઈ શકતો...નોકરી તો હું બીજી ગોતી લઈશ....પણ...આ મારી માઁ ના પ્રેમ નો બદલો આપવા તો હું સક્ષમ નથી ..
પણ તેની છેલ્લી ક્ષણ મા..થોડો તેને સમય જો હું આપી શકીશ...તો હું મારી જાત ને ધન્ય ગણીશ....
નહીંતર આખી જીંદગી હું મારી જાત ને કદી માફ નહીં કરી શકું.....

MD મારી લાગણી ભરેલા શબ્દો શાંતિ સાંભળતા હતા...ત્યાંજ હોસ્પિટલે થી પત્ની નો મોબાઈલ આવ્યો...મમ્મી ની તબિયત વધારે  બગડી છે..તમને બહુ યાદ કરે છે..જલ્દી આવો...

MD સમજી ગયા...ચિંતા ના કર હું તારી સાથે આવું છું...

અમે હોસ્પિટલ પહોંચ્યા... ડોક્ટરો ની દોડા દોડી... વચ્ચે અમે ICU માં પહોંચ્યા...મમ્મી મારી જ રાહ જોતી હોય તેમ લાગ્યું
બોલવા ની તાકાત ન હતી.
હું ..બાજુ મા ગયો.. તે અંતિમ ક્ષણ મા પણ પોતાની છેલ્લી તાક્ત વાપરી બેઠી થઇ..અને મને ભેટી અને મારા ખભા ઉપર તેને છેલ્લા શ્વાસ છોડી દીધા...  આ દ્રશ્ય જોઈ હોસ્પિટલ ના ICU નો સ્ટાફ ની પણ આંખો ભીની થઇ ગઇ....
મારા થી બોલાઈ ગયુ...માઁ નો પ્રેમ સમજવા માટે કેટલીયે..જીંદગી ઓછી પડે....

મારા MD ની આંખ પણ ભીની થઇ ગઇ....એ બોલ્યા.. ભાવેશ..તું ...મહાન નહીં પણ નસીબદાર પણ છે....મને પણ ખબર હતી...મારી માઁ છેલ્લા દીવસો ની મહેમાન છે...હું કંપની નો માલિક હોવા છતાં પણ હું તારા જેવી હિંમત ના કરી શક્યો....કદાચ મેં હિંમત કરી હોત.. તો મારી માઁ પણ તેનો ભાર મારા ખભા ઉપર હળવો કરી શકી હોત..... ખેર...નસીબ..નસીબ ની વાત છે..રજાઓ ની ચિંતા કરતો નહીં..બધી ક્રિયા કાંડ કરી શાંતિ થી ઓફિસ જોઈન્ટ કરી દેજે...કહી કામ કાજ હોય તો કહે જે..

સાહેબ... મારી માઁ એ મારા ખભે જીવ છોડ્યો છે...તે તૃપ્ત થઈ ગઈ છે.. કોઈ ક્રિયા કાંડ કે બેસણા ની જરૂર નથી...જે લોકો ની લાગણી હતી ..તે હોસ્પિટલે  મળી ગયા..હવે ફોટા પાસે રડી કે હાથ જોડી કોઈ ફાયદો નથી..

સાહેબ..હોસ્પિટલ ની ડ્યૂટી આજે મારી અહીં પુરી થઈ છે....
રજા ની જરૂર સ્વજનનો ને જીવતા હોય ત્યારે જ  હોય છે... હવે રજા ઓ પાડવાનો કોઈ મતલબ નથી...હું કાલ થી ડ્યૂટી જોઈન્ટ કરું છું....

MD મારા ખભે હાથ મૂકી બોલ્યા..dear
SHOW MUST GO ON

24 April 2019

ધન્ય છે એ નારીને જે ત્રણ પેઢી સાચવે, જીંદગીને ખુશીઓથી છલકાવે.... રોજ રોજ રાંધવાની રામાયણ.......

રાંધવાની     રામાયણ....

રોજ રોજ  રાંધવાની રામાયણ...............
સસરા છે સવાદિયા, ને સાસુ  કચકચિયા,
છોકરા છે કકળાટિયા...
રોજ રોજ રાંધવાની રામાયણ.
દાદા કહે દાળ ભાત ને  દાદી  કહે ખિચડી કઢી,
બાળકોને  ભાવે ફાસ્ટ ફૂડ
રોજ રોજ રાંધવાની રામાયણ...................
.પતિ કહે છોલે પુરી, દીકરો કહે પાણી પુરી,
એમાં પિસાય બિચારી નારી..
રોજ રોજ રાંધવાની  રામાયણ......
એક કહે ઢોકળા ને બીજું કહે ભજિયા,
એમાં થાય  રોજ કજિયા.....
રોજ રોજ રાંધવાની રામાયણ..................
એકને ભાવે ચાઈનીઝ,  બીજાને પંજાબી, ત્રીજાને ફાવે ગુજરાતી...
રોજ રોજ રાંધવાની રામાયણ.
ઘરડાં કહે ચાલશે ને પતિ કહે ફાવશે, પણ બાળકોનો રોજ કકળાટ.
રોજ રોજ રાંધવાની રામાયણ.................
..ધન્ય છે એ નારીને જે ત્રણ પેઢી સાચવે, જીંદગીને ખુશીઓથી છલકાવે....
રોજ રોજ રાંધવાની રામાયણ.......

22 March 2019

સીનીયર લોકો તમે સંતાનોના આશ્રિત બનીને જીવશો નહિ,

સાંજના સમયે માજી ખુરસીમાં બેઠા બેઠા ગીતા પાઠ વાંચી રહ્યા હતા !

બેડ રૂમમાંથી પુત્ર પુત્રવધુ સાથે સરસ તૈયાર થઈને બહાર આવ્યા !

પુત્ર વધુ બોલી " બા,ફ્રીજમાં ભાત પડ્યો છે,તે વઘારીને જમી લેજો,અમે પાર્ટીમાં જઈએ છીએ રાત્રે મોડા આવીશું ! "

માજી બોલ્યા " શાંતિથી જાવ,મારી ચિંતા કરશો નહિ,હું દૂધ ભાત પણ ખાઈ લઈશ !"

બંને પાર્ટીમાં જવા નીકળી ગયા !

☹🙁😕 !

અર્ધો કલાક ગાડી ચલાવીને પાર્ટી હોલ પર પહોચવાની તૈયારી હતી ત્યાં પુત્રએ યુ ટર્ન મારી ગાડી ઘર તરફ ભગાવી,
સમજુ પત્ત્ની સમજી ગઈ !

બંનેએ મનોમન ઘરે પહોચીને માજીના પગ પકડી માફી માંગી લેવાનું નક્કી કર્યું !

લિફટમાં દસમે માળે પહોચ્યા તો ઘરમાં મોટા અવાજે કોઈ ફિલ્મી ગીત વાગી રહ્યું હતું !

બેલ મારી તો માજીનો આવાજ સંભળાયો "

કાન્તા,દરવાજો ખોલ પીઝાવાળો ઝટ આવી ગયો લાગે છે ! "

દરવાજો ખુલ્યો તો ૯માં માળ પર રહેતા કાન્તાકાકીને ઉભેલા જોઇને પતિ પત્ત્ની આશ્ચર્ય પામી ગયા,ઘરમાં ગયા તો ફલેટના સાત આઠ માજી અને બે ચાર ડોસા હાથમાં કોકો- કોલાના ગ્લાસ સાથે,મ્યુઝીક સીસ્ટમ પર વાગતા " પાણી પાણી ----- " ગીત સાથે ઝૂમી રહ્યા હતા !

પુત્ર પુત્ર- વધુને જોઇને માજી થોડીક ક્ષણ અવાક થઇ ગયા,પણ સ્થિરતા જાળવી બોલ્યા " બેટા શું થયું પાર્ટી કેન્સલ થઇ,
વાંધો નહિ,
ચાલો હું ફોન કરી એક વધુ પીઝા મંગાવી દઉં છું !"

આ નવી વાર્તા પરથી યુવાનો એટલું સમજી લે કે ઘરડા માતા પિતાને લાચાર સમજવાની ભૂલ કદાપી કરશો નહિ,
તમે આજે જે જીવનના પાઠ ભણી રહ્યા છો,તેમાં તમારા જન્મ દાતા PHD થયેલા છે !
સીનીયર લોકો તમે સંતાનોના આશ્રિત બનીને જીવશો નહિ,

તમારી પીએચડીની ડીગ્રીનો ઉપયોગ કરીને જીવો !

10 March 2019

આવી અમૂલ્ય મારી મિલકતને કદી પણ વાસ્તુ દોષ નહિ જ નડે.

એક  દિવસ એક ભાઈ ઘરે આવી.
એમણે એક મહત્વનો નિર્ણય કર્યો મનોમન.
કોઈને પણ ખબર ન પડવા દીધી. અને એમણે એમના નિર્ણય ને શબ્દ રૂપ આપ્યું. આ પત્ર સ્વરૂપે.

દીકરા અને વહુને રૂમ માં બોલાવીને આ પત્ર આપી દીધો.
ઘરમાં દીકરો અને વહુ હતા
ત્રીજી વ્યકતિ દીકરી હતી. 

અને રૂમ માંથી પોતે બહાર નીકળી ગયા.
પત્રમાં લખ્યું હતું કે મારી પાસે જે પણ કઈ મિલકત છે તે તમે તમારી મરજી મુજબ વહેંચી લેશો,
અને થોડું ઘણું અમારા ઘડપણ માટે અવશ્ય રાખજો.
કેટલું રાખજો એ હું નથી કહેતો પણ અમારે પાછલી ઉમરમાં કોઈ પાસે હાથ ના લંબાવવો પડે એ ધ્યાન રાખજો.
બાકીની તમામ મિલકત તમે તણેય સમજી ને વહેચી લેજો. તમે જે નિર્ણય લેશો તે અમને બેય ને માન્ય છે.

હા એક ખાસ વાત તમારી બાને આ વાતની જાણ નથી. એ  ભાઈ અને પત્ની બહાર બેસી સંતાનોના નિર્ણય ની રાહ જોતા બેસી રહ્યા.

પત્ની એટલું જ બોલ્યા કે મને મારા બાળકો, પ્રત્યે તેમના ઉછેર અને મેં આપેલા સંસ્કાર પર પૂરો  ભરોસો છે.

એ  ભાઈ બોલ્યા, જોઈએ તારા સંસ્કાર શું કહે છે ?

આ બાજુ ત્રણે જણા પત્ર વાંચી દિગ્મૂઢ થઇ ગયા.
બે સ્ત્રી એ જે વિચાર્યું તે આશ્ચર્ય જનક હતું.
એક સ્ત્રી જે ઘરની વહુ હતી તેણે તેના પતિ ને કહ્યું, તમે જે  નિર્ણય લેશો તે હું માથે ચઢાવીશ તમારી  સહધર્મ ચારીણી છું.
સાચા અર્થમાં ધર્મ નિભાવીશ.

બીજી સ્ત્રી આ ઘરની જ એક દીકરી હતી.

તેણે પોતાના ભાઈ ને કહ્યું, ભાઈ આપણે બંને એક જ મા ની કુખેથી અવતર્યા છીએ.

તું જે નિર્ણય લઇશ તે મને માન્ય છે. હું સહોદર માં ઉછર્યાનો ધર્મ નિભાવીશ.

આ દિકરો,....  પત્ની અને બહેનને વહાલથી ભેટી પડ્યો.
ત્રણેયની આંખમાં ચમક આવી એક અજબ વિશ્વાસથી.
તેઓ ત્રણે બહાર આવ્યા.

માતા પિતાની સામે ઉભા રહ્યા. પુત્રે  પત્નીને કહ્યું , જા રસોડામાં આજે લાપસી બનાવજે.
હું આજે મને મળનાર મિલકતથી ખૂબ ખુશ છું.

અને પત્ની રસોડામાં ચાલી ગઈ.
દીકરાના વેણ સાંભળી માતાપિતાના ચહેરા પર ન સમજાઈ એવી રેખા ઉપસી આવી.
પુત્ર અને બહેન માતા પિતા પાસે આવ્યા.
અને એમની આંખો માં આંખ પરોવી દીધી.
પત્ની રસોડામાંથી પતિનો નિર્ણય સાંભળવા આતુર બની
અને ભાઈ બહેન માતા પિતાને પગે પડ્યા.
અને ચારેયની આંખ માં સાચે જ ચોમાસું બેસી ગયું.

દીકરો ભાવુક હ્રદયે બોલ્યો, પપ્પા, આ સ્થૂળ મિલકત બધી જે  છે તે તો સમય જતા ખૂટી જશે.

પણ મારી સાચી મિલકત જે અમૂલ્ય છે જે કદી પણ ખૂટવાની નથી અક્ષય પાત્ર છે.

એ મિલકત છે  તમે  મારા માતા પિતા.
પુત્ર એ મમ્મીને કહ્યું....  તમને તમારા સંસ્કાર પર ભરોસો નથી ?
પુત્રે પપ્પાને કહ્યું  તમને તમારા ભરોસા પર વિશ્વાસ નથી ?  અરે. મને તો કાંઈ જોઈતું નથી.
મને તો મારા મા બાપ જ જોઈએ છે. એ જ અમારી ધરોહર છે. અમારી સાચી મિલકત  અમારા મા- બાપ જ છે.

*આ સાંભળી માનું હદય ખુશીથી છલકાઈ ગયું.*
અને એમણે મીઠા ઠપકા ના સૂરમાં પતિને કહ્યું,

મેં કીધું હતું ને કે મને મારા સંસ્કાર પર પૂરો ભરોસો છે.
*પતિ પણ રડવાનું ખાળી ન શક્યા*.  દૂર ઉભેલી પત્ની પણ પતિના નિર્ણયને આવકારીને હર્ષના આંસુ વહાવી દીધા.

અને એક ભાઈએ કહ્યું, અરે વહુ બેટા આજે તો ખરેખર લાપસી મુકો.

આવી અમૂલ્ય મારી મિલકતને કદી પણ વાસ્તુ દોષ નહિ જ નડે.