એક નોકરીથી જિંદગીમાં કેવો વળાંક આવી ગયો !

એક નોકરી

અરે માણસ, માણસ મટીને મશીન કેમ બની ગયો..?
દિલના તાર તોડીને કોમ્પ્યુટરના તાર જોડી બેઠો...!

એક નોકરીથી જિંદગીમાં કેવો વળાંક આવી ગયો !
 
શાનદાર નોકરીના ધંધાદારી જીવનમાં આવી ગયો !
પણ, કોલેજની સ્વૈરવિહારી જીંદગી ક્યાં ગઈ ?
 
ઝીણાં ખિસ્સા ખર્ચમાંથી પગારની મોટી રકમ પર આવી ગયો,
પણ, આનંદમાં ઘટાડો કેમ થયો ?

થોડાંક સ્થાનિક જીન્સ પરથી ઘણાં બ્રાન્ડેડ જીન્સ કબાટમાં આવી ગયા,
પણ, તે પહેરવા માટે વ્યક્તિઓ ઘટી કેમ ગયા ?

સમોસાની નાનકડી પ્લેટ પરથી મોટા પીત્ઝા કે બર્ગર આવી ગયા,
પણ, ખાવાની ભૂખ કેમ ઘટી ગઈ ?
 
રાત્રે ઑફીસમાં બેઠોબેઠો વિચારી રહ્યો છું કે,
એક નોકરીથી જિંદગીમાં કેવો વળાંક આવી ગયો !
 
કાયમ રીઝર્વમાં રહેતી બાઈકની પેટ્રોલટાંકી આજકાલ ફૂલ થઈ ગઈ
પણ, ફરવાની જગ્યાઓ કેમ ખૂટી પડી ?

ચાની કીટલીનું સ્થાન કાફે કોફી ડે એ લઈ લીધું
પણ, તે પહોંચની બહાર કેમ થઈ ગઈ ?

મોબાઈલનું પ્રિ-પીઈડ કાર્ડ હવે પોષ્ટપેઈડ થઈ ગયું
પણ,એસએમએસની સંખ્યા ઘટીને whats app મેસેજ ની સંખ્યા કેમ વધી ગઈ ?
 
રાત્રે ઑફીસમાં બેઠોબેઠો વિચારી રહ્યો છું કે,
એક નોકરીથી જિંદગીમાં કેવો વળાંક આવી ગયો !
 
જનરલ ડબ્બાની મુસાફરીનું સ્થાન હવાઈ મુસાફરીએ લઈ લીધુ
પણ, એંજોયમેંટ માટેના વેકેશન કેમ ઓછા થઈ ગયા ?

એસેમ્બલ કરેલા પીસીનું સ્થાન આધૂનિક લેપટોપે લઈ લીધું
પણ, તેના પર બેસવાનો સમય ઘટી કેમ ગયો ?

કોલેજના મિત્રોની ટોળીનું સ્થાન ઑફીસના સહ કર્મચારીએ લઈ લીધું
પણ, શા માટે એકલતા અને તે મિત્રોની ખોટ સાલે છે ?
 
રાત્રે ઑફીસમાં બેઠોબેઠો વિચારી રહ્યો છું કે,
એક નોકરીથી જિંદગીમાં કેવો વળાંક આવી ગયો !

*વરસાદને વિનંતીપત્ર & વરસાદનો જવાબ..*

🙏🏻🌧✉
*વરસાદને   વિનંતીપત્ર*

રોજ   રોજ   આમ   નખરા   ન   કર ,
ખોટા  ખોટા   આમ   વાયદા   ન   કર .

દાનત   હોય   વરસવાની ,  વરસી   જા ,
બિનજરુરી    આંટા    ફેરા    ન    કર .

સારું   નથી   લાગતું   આ   બધું   તને ,
હાલત   પર   અમારી   હસ્યા   ન   કર .

સો    વાતની   બસ   એક   જ   વાત  ,
લાંબી   લાંબી   આમ   ચર્ચા   ન   કર .

વિનંતીઓ  ,   પ્રાર્થનાઓ   સૌ   કરે   છે ,
હવે   વધારે   રાહ   જોવડાવ્યા   ન   કર .

💦💦💦
*વરસાદનો જવાબ..*

મારા માટે તુ આમ કરગર્યા ન કર!
સાવ આડેધડ વૄક્ષો કાપ્યા ન કર!

'કાર્બન', 'ગ્રીન હાઉસ' વાત ન કર,
વાતોના વડાથી જખમ ખણ્યા ન કર!

વાદળો બનાવવા રોજ મથ્યા કરુ છુ,
તુ ઓઝોનમાં ગાબડાં પાડ્યા ન કર!

સૂકીભઠ્ઠ ધરા તો છે મારી પ્રિયતમા,
મને પ્રિયતમાથી દૂર રાખ્યા ન કર!

સમયસર આવતો રહીશ, શર્ત એટલી,
પ્રકૃતિ સાથે આમ ખેલ્યા ન કર! 🌳☝🏽🌿

ફરી ગુરુ થા... આજે તુ ભાગીશ તો કાલે તારા વર્ગખંડના વિદ્યાર્થીને મારી જેમ ભાગવું પડશે...

ચોરઃ અલા માણસ આમ કાં ભાગે છે? જો મારી પાછળ બે ગામની પોલીસ પડી છે. તો પણ હું કેવો શાંતીથી ચા પીઊ છુ.... માણસઃ અરે તારી પાછળ ખાલી બે ગામની પોલીસ પડી છે... મારી પાછળ આખેઆખા રાજયના IAS અધિકારીઓ.. આરોગ્ય અધિકારીઓ.. મામલતદાર.. નેતાઓ..મંત્રીઓ... અને બીજા કેટલાય પાછળ પડ્યા છે... તું પકડાતો હોઇશ તો તને ખબર હશે કે શેની સજા થઇ છે? અમને તો એ પણ ખબર નથી કે અમને કઇ વાતની સજા મળે છે? દર વરસે અમને ન્યાયના દરબારમાં કઠેડામાં ઊભા કરે છે... દર વરસે અમે નિર્દોષ હોવાના પુરાવા રજૂ કરીએ છીએ... પરંતુ ન્યાય મળે એ પહેલા તો બીજા મુકદમા અમારા પર ઠોકી દેવાય છે... અને અમે આખુ વરસ ફરી નિર્દોષ હોવાના પુરાવા શોધતા રહીએ છીએ... તું ચોરી કરતો હોઇશ તો તને એકને જ સજા મળતી હશે.. અમારા તો 40- 50,000 માંથી થોડાક આળસુ છે..કામચોર છે... તો પણ સજા માત્ર એ થોડાક નહી આખી નાત ભોગવે છે.. આખીયે દુનિયાની નજર એ 240 દિવસ પર નથી પડતી જ્યારે અમે વફાદાર પશુની જેમ કામ કરીએ છીએ.. પણ "મામા વેકેશન" નું મ્હેણું સાસુની જેમ આખો સમાજ અમને માર્યા કરે છે... જાણે અમે વેકેશન નથી ભોગવી રહ્યા ચોરીછુપીથી કોઈ ખોટુ કામ કરી રહ્યા હોય... અરે એક વાર અમારી વાત રજૂ કરવાની તક મળે તો અમને ખબર જ છે અમારા શબ્દોની ધારદાર તરવાલથી કોઇ બચી શકે એમ નથી... પણ મૌન છીએ કારણકે હજુ અમે અમારા હોદાનો મલાજો જાળવીએ છીએ....અમે મહાન છીએ એવા દાવા અમે નથી કરતા પણ અમારા પર વિશ્વાસ ન કરવો એવી વાત કરીને તમે ખરેખર અમારી નિષ્ઠાને ઠેસ પહોચાડી છે.. જો પાયા પર વિશ્વાસ નહી રાખો તો ઈમારત કેમ ચણશો?
ચોર: અરે માણસ.. તું તો ગળગળો થઇ ગયો.. તું કોણ છે? તારું કામ શું છે?
માણસઃ હું? હું પહેલા ગુરુ હતો.. એમાંથી મને શિક્ષક કર્યો.. એમાંથી સહાયક કર્યો.. એમાંથી પ્રવાસી કર્યો.. હવે ભટકુ છું દિશા વિહીન... મારુ કામ?? મારુ કામ પહેલા વિદ્યા આપવાનું હતુ.. પછી શિક્ષણ આપવાનું થયુ.. પછી ગોખાવવાનું... હવે મારા વિદ્યાર્થીઓ મને વર્ગખંડમાં શોધે છે.. પણ હું તો હવે પ્રવાસી થયો... કયાં મળીશ હું ખુદ નથી જાણતો...
ચોર:ભલા માણસ... તું એક કામ કર... તું તારા આદર્શ એક બાજુ મુક.. ને તને આપે એ કામ કર્યા કર..
માણસ: એ જ તો અમને નથી ખબર કોને શું જોઇએ છે??
કોઇ કહે વાંચન..
કોઇ કહે લેખન..
કોઇ કહે ગણન...
કોઇ જુએ પેપર..
કોઇ જુએ કસરતના દાવ..
કોઇ રમતને આપે માન..
કોઇ મેદાનમાં રમતા જોઇ ચડાવે નાક..
કોઇ તો વળી મંડપ વિના આવે નહી ને કુલર વિના બેસે નહી...
ને આઇસક્રીમ આરોગ્યા વીના જાય નહી...
કયારેક તો એમ થાય અમે પ્રવેશોત્સવ ઊજવીએ છીએ કે કોઇનો લગ્નોત્સવ... ગુણોત્સવ ઊજવીએ છીએ કે ગુણગાન ગાવાનો ઊત્સવ....
આ બધુ નથી સમજાતુ એટલે ભાગુ છું... ભાગુ છું....
ચોર: અરે પોલીસની જીપ આવી.. ચાલ હું પણ તારી સાથે ભાગું...
માણસ: મારી સાથે?? ના.. ના.. તારું ને મારું ભાગવાનું કારણ જૂદું .. હું તારી સાથે ન ભાગુ...
ચોર: કારણ.?? કારણ એક જ સરખુ છે... વિશ્વાસ મારા ઊપર પણ નથી... વિશ્વાસ તારા ઊપર પણ નથી... છે????? ચલ ચોર છુ પણ એક સલાહ આપુ છુ... ભાગવાનું બંધ કર નહીતર અવિશ્વાસી ની જેમ તને ચોર કહેતા પણ નહી ખચકાય આ લોકો... અહીં જ ઊભો રહે ને પાછો વળ... સામનો કર... ને ફરી ગુરુ થા... આજે તુ ભાગીશ તો કાલે તારા
વર્ગખંડના વિદ્યાર્થીને મારી જેમ ભાગવું પડશે... શંકરની જેમ ઝેર પીવુ પડે તો પીજે.. પણ તું અડીખમ રહેજે... તું પાયો હતો ને રહેવાનો આ સમાજનો... કોઇ વિશ્વાસ કરે કે ન કરે.. તું તારામાં વિશ્વાસ રાખજે...

આપણે મન આ છીપલા છે એને મન તો એની સંપતિ છે

એક ચાર વર્ષનો ભાઈ અને એની છ વર્ષની બહેન
બંને ભાઇ બહેન બજાર મા ફરવા નીકળ્યા છે
નાનો ભાઈ છટા થી આગળ ચાલે છે
અને બહેન પાછળ છે

થોડી થોડી વારે ભાઈ પાછળ જોતો જાય છે કે બહેન આવે છે કે નહીં

રમકડા ની એક દુકાન આગળ બહેન ઊભી રહી જાય છે
ભાઈ નજીક આવી ને પૂછે છે
"કેમ
તારે કાંઇ લેવુ છે ?"

બહેને ઢીંગલી સામે આંગળી ચીંધીને બતાવ્યું
ભાઈ એ બહેન ની આંગળી પકડી
અને એક વડીલ ની અદા થી
બહેન ને એ ઢીંગલી હાથ મા આપી
બહેન ખુબ જ ખુશ થઇ

કાઉન્ટર પર બેઠેલો વેપારી
આ ભાઈ બહેન ને બહાર થી જોતા હતા
અને ભાઈ ના માસુમ વડપણ ને નીરખી ને મનમાં મુસ્કુરાતા હતા

કાઉન્ટર પાસે આવીને ચાર વર્ષનો એ બાળક બોલ્યો
'આ ઢીંગલી નુ શું છે ?'

"જીવતર ને ઘોળીને પી ગયેલા" એ વેપારી એ કહ્યું
'તમારી પાસે શું છે ?'

બાળકે ચડ્ડી ના ખીસ્સામાં થી સમુદ્ર ના છીપલા કાઢ્યા
અને કાઉન્ટર પર મુક્યા
પેલા વેપારીએ એ જ માર્મિક હાસ્ય સાથે બાળક ઉપર અમીભરી દ્રષ્ટિ કરી
અને જેમ રુપિયા ગણે એમ છીપલા ગણ્યા

બાળકે કહ્યું 'કેમ ઓછા છે ?'
વેપારી કહે
'ના આમાંથી તો વધશે'

વધેલા છીપલા ફરી ખીસ્સામાં નાખી અને ઢીંગલી રમાડતાં એ બાળકો તો જતાં રહ્યાં પણ

એના ગયા પછી વેપારી ને એના માણસે પૂછ્યું
'આવી કિંમતી ઢીંગલી તમે છીપલા ના બદલા મા આપી દીધી ?'

વેપારી એ કહ્યું
'ભાઈ, આપણે મન આ છીપલા છે
એને મન તો એની સંપતિ છે
અને
અત્યારે એને ભલે ના સમજાય
પણ એ મોટા થશે ત્યારે તો એને સમજાશ નેે

કે છીપ ના બદલે આપણે ઢીંગલી લઈ આવેલા ત્યાંરે એ મને યાદ કરશે
અને
એ વિચારશે કે દુનિયામાં સજ્જન માણસો પણ છે'

કૈંક ઈચ્છાઓ અધૂરી હોય છે,
જિંદગી તોયે મધૂરી હોય છે,
દ્રાક્ષ ખાટી દર વખત હોતી નથી,
જીભ પણ ક્યારેક તૂરી હોય છે.

લીમડાના પાન મેં પણ ચાખ્યાછે
માણસના બોલ કરતા મીઠા લાગ્યાછે
જિંદગી રોજ મને શીખવે કે જીવતા શીખ,
એક સાંધતા તેર તૂટશે, પણ સીવતા શીખ..

"મન ભરીને જીવો,
મનમાં ભરીને નહી" -

જીવનની મૂલ્યવાન પળોનું આ જ વળતર ?

આ જ વળતર...?
→ચાર ગાડી,
→બે બંગલા,
→એક હેડ ઑફિસ,
→પાંચ બ્રાન્ચ,
→મૂડી ૫૦ કરોડની,
→વાર્ષિક ટર્ન ઓવર ૧૦૦ કરોડનું,
→સમાજમાં મોટું નામ,
→ત્રણ સંસ્થાનાં પ્રમખ,
→તેર સંસ્થામાં ટ્રસ્ટી..........

અચાનક આંખો બંધ થઇ ગઇ,બીજા દિવસે પેપરમાં આઠ બાય ચારની કૉલમમાં શ્રધ્ધાંજલિ
:- "એમની વિદાયથી અમને ખુબ દુઃખ થયું છે."..

ત્રીજે દિવસે એ પેપર પસ્તીમાં !!!.
જીવનની મૂલ્યવાન પળોનું આ જ વળતર ?

ખુશીની પળો તો ઘણી છે, જરા શોધી તો જુઓ,
ક્યારેક બાળક સરખા આનંદી બની તો જુઓ

નાનું શું, મોટું શું, સોંઘું શું ને મોંઘુ શું,
દુનિયાદારીની સમજ ક્યારેક ભૂલીને તો જુઓ

રોકી રાખી મનને ફિક્કું તો ઘણું હસ્યા,
ક્યારેક દિલ ખોલીને હસી તો જુઓ

અપાર સુખની લાલસામાં દોડ્યા ઘણું,
સુંદર છે દુનિયા, થોડું અમસ્તા થોભીને તો જુઓ

અહી પાનખરમાંય વસંત ખીલી ઉઠે છે,
બસ એક મીઠી મુસ્કાન ભેટમાં આપી તો જુઓ

માન્યું સરળ નથી આ જગતમાં સરળ બનવું,
છતાં કોઈક વાર સરળ બનીને તો જુઓ

માણો તો જિંદગીની દરેક પળ ખુશનુમા છે,
એક પળ બેફીકર બની તો જુઓ !!!