15 December 2018

અમારા પંદર-પંદર દી ના જમાડવા ના વારા છે

*એક વૃદ્ધ કપલ ગાર્ડનમાં આખો દીવસ બેસીને ફક્ત ગપ્પા જ માર્યા....,*

ગાર્ડન મા બન્ને સમય નીયમીત જ્વાવાળા એક સજ્જને પુછયુ
કેમ...કાકા-કાકી તમે સવારથી અહીજ બેઠા છો...???
બપોરે જમવા પણ નથી ગયા..??

કાકા ..કાકી સામું જોઈને મરક હાસ્ય આપ્યું અને પછી તે સજ્જનને કહ્યું.....

*આજે અમે 31 તારીખ રહયા છીયે....(ઉપવાસ)*

*સજ્જન: કાકા આ કાઈ તિથી કેવાય.....?*
*તારીખ્યું તો અંગ્રેજોય નો તા રેતા..🤔*

*વૃદ્ધ નો જવાબ:*

*ભાઈ મારે બે દીકરા છે ને બેયના લગ્ન થઈ ગયા છે...*

*અને અમારા પંદર-પંદર દી ના જમાડવા ના વારા છે*

*પણ આ મહિનો 31મો છે*

*હાસ્ય + કરુણતા =     વાસ્તવિકતા*🙏🏻

6 December 2018

ભગવાને આપણી કમાણીને પણ અમુક વર્ષો જ આપેલા છે. જો તે દરમ્યાન ભવિષ્યનું અને આવનારી અવસ્થાનું પ્લાનિંગ કરી લઈશું તો આખી જિંદગી રાજા બનીને જીવી શકાશે!

જૂનાં જમાનામાં એક રાજ્યમાં એક એવો રીવાજ હતો કે દર પાંચ વર્ષે રાજાની નિયુક્તિ ગામની પ્રજામાંથી જ થાય અને પાંચ વર્ષ સુધી રાજા રાજ કરે અને નવો રાજા આવે એટલે જુના રાજાને રાજ્યની બહાર આવેલ નદીને સામે પારના ગાઢ જંગલમાં ભગવાન ભરોસે મૂકી આવવાનો. ત્યાના જંગલી જાનવરો આ રાજાનો શિકાર પણ કરી જાય અને એનું જીવન સમાપ્ત થઇ જાતું!
  પ્રજામાંથી રાજાની નિમણૂક એક હાથી કરતો. એની સૂંઢમાં એક મોટો હાર લટકાવવામાં આવતો. ગામ વચ્ચેથી હાથી નીકળે અને જેના ગળામાં હાર નાખે એ રાજા! પાંચ વર્ષ સુધી એ રાજા હતો! અપાર જાહોજલાલી અને એશો આરામની જિંદગી. પણ પાંચ વર્ષ પછી રાજાની હાલત જોવા જેવી હોય! નવો રાજા આવે એ જુના રાજાને દોરડે બાંધીને નદીને પેલે પાર મુકવા જાય. જુનો રાજા કરગરે, જિંદગીની ભીખ માંગે પણ નવો રાજા એને ન સાંભળે!
  એક રાજાની પાંચ વર્ષની ટર્મ પૂરી થઇ અને નવો રાજા નિયુક્ત થતાં જ જુના રાજાને દોરડેથી બાંધવા સૈનિકો આવ્યા એટલે રાજા હસીને કહે, ‘મને દોરડાથી બાંધવાની જરૂર નથી. હું તમારી સાથે જ આવું છું, ચાલો!’ સૈનિકો વિચારમાં પડી ગયા કે આ પહેલો રાજા આમ બોલે છે. અત્યાર સુધીના રાજાઓ તો કરગરતા. તેમ છતાં સૈનિકોએ એને ચારેબાજુથી કોર્ડન કરી લીધો કે જેથી એ ભાગી ન જાય! રાજા ગામ વચ્ચેથી રૂઆબથી ચાલતો નીકળ્યો અને નેતાની જેમ ગામ લોકોને હાથ હલાવતો ચાલી નીકળ્યો. નવો રાજા પણ એને જોઈ રહ્યો હતો કે આ હસતો હસતો કેમ જાય છે! અત્યાર સુધી ગામ લોકોએ રોતો કકળતો અને કરગરતો રાજા જ જોયો હતો. પણ આજે સાવ વિપરીત પરિસ્થિતિ હતી. આ રાજા તો લોકોનું અભિવાદન ઝીલતો હતો!
  નદીને પેલે પાર જવા એને નાવમાં બેસાડવામાં આવ્યો ત્યારે નાવિક પણ અચરજમાં પડી ગયો. અત્યાર સુધીના રાજાઓને તો દોરડે બાંધેલા હતા અને તેઓ રાડો પાડીને ‘બચાવો! બચાવો!ની બૂમ પાડતા હતા! જયારે આ રાજા તો ગીત ગાતો હતો! જયારે નાવ ચાલી નીકળી ત્યારે નાવિક કહે, ‘રાજા, તું પહેલા રાજા છો કે આમ હસતા હસતા વિદાય લઇ રહ્યો છો! તને મોતનો ડર નથી લાગતો? તારામાં કાંઈક રહસ્ય તો છે જ!’ રાજા કહે, ‘તારી વાત સાચી છે! તેં મને સાચો ઓળખ્યો! ચાલ, તને પૂરી વાત કહું’:
જે દિવસે હું રાજા બન્યો ત્યારથી જ હું જાણી ગએલો કે પાંચ વર્ષ પછી મારો વારો પણ દોરડે બંધાઈને જંગલમાં જવાનો જ છે! એટલે મને વિચાર આવ્યો કે હું પાંચ વર્ષ પછી પણ કાયમ રાજા બનીને જ રહું તો! એટલે રાજા બનીને મેં તરત જ સૈનિકો અને મજુરોને નદીને સામેનાં જંગલમાં મોકલીને જંગલ સાફ કરવાનો હુકમ આપ્યો! હું રાજા હતો. ગમે તે હુકમ આપી શકું તેમ હતો. એટલે મેં સૌથી પહેલું આ કામ કર્યું. બીજા વર્ષે ત્યાં હોંશિયાર પ્રધાનોને મોકલીને ઈન્ફ્રાસ્ટ્રક્ચર ડેવેલોપ કરાવ્યું. પ્રજા માટે સારા રસ્તા, તળાવ, અને શાળા બનાવરાવ્યા. ત્રીજા વર્ષે કડીયાઓ અને મીસ્ત્રીઓને મોકલીને મારો મહેલ અને પ્રજા માટે મકાનો બનાવરાવ્યા. ચોથા વર્ષે એ વિસ્તારને ‘ટેક્સ ફ્રી’ ઝોન જાહેર કરીને સારા બિઝનેસમેનોને ત્યાં વેપાર કરવા મોકલી દીધા. પાંચમાં વર્ષે ત્યાં તમામ પ્રોફેશનલ લોકો જેવા કે વૈદ્ય, હજામ, સોની, શિક્ષકો, નાણા ધીરનાર જેવા અનેકને સ્થાયી થવાનું આમંત્રણ આપ્યું. આજે પાંચ વર્ષ પૂરા થયા. જો ભાઈ, ધ્યાનથી સાંભળ...તને દૂરથી શરણાઈ, ઢોલ અને નગારાનો અવાજ સંભળાય છે? એ મારા સ્વાગત માટે પ્રજાજનો રાહ જુએ છે. મને રાજા તરીકે અહીં તો ફક્ત પાંચ વર્ષ જ રાજ કરવા મળ્યું, પણ ત્યાં તો હું આખી જિંદગી રાજા બનીને રહેવાનો! આ છે મારી મુસ્કાનનું રહસ્ય!’
  ‘દોસ્ત, બીજા રાજાઓ તો પાંચ વર્ષ ફક્ત ભોગ વિલાસમાં જ માહોલતા રહ્યા! પણ હું જાણતો હતો કે ભગવાને આપણી કમાણીને પણ અમુક વર્ષો જ આપેલા છે. જો તે દરમ્યાન ભવિષ્યનું અને આવનારી અવસ્થાનું પ્લાનિંગ કરી લઈશું તો આખી જિંદગી રાજા બનીને જીવી શકાશે! પણ જો ૬૦ વર્ષ સુધી ઐયાશીમાં જ જીવીશું તો બીજા રાજાઓની માફક કાકલુદી કરવાનો વારો જ આવે!’

3 December 2018

તે પુરુષ બહુ કમનસીબ હોય છે જેને દીકરી નથી.!

સ્ત્રી  કેમ સમજાય...?

હંમેશથી પુરુષની એક ફરિયાદ રહી છે કે સ્ત્રીને સમજવી બહુ અઘરી....! કોશિશ ઘણી કરીએ તોય સમજાય નહિ. નવાઈ લાગે છે મને કે ભલભલા કોયડા ઉકેલી નાખતા પુરુષો બુદ્ધિશાળી તો છે જ, અને છતાંય એકદમ પ્રેમાળ અને સરળ સ્ત્રીને સમજવામાં ગોથાં ખાય છે..?
    
હવે એક વાત કહીશ કે એક નાનું સરખું તાળું પણ જો ખોલવું હોય, અને ચાવી હાથમાં હોય, તો પણ એની ટેકનીક જાણવી પડે કે ચાવીને કઈ બાજુ ફેરવવાથી તાળું ખુલશે! સમજીશું નહિ, તો ખૂલેલું તાળું પણ વસાઈ જશે.

શું સ્ત્રીને ફક્ત દાગીના, ઘરેણા કે ગીફ્ટનો જ મોહ હોય..? જો એમ જ હોય તો-તો એને કોઈ પણ આપે, તે હર્ષભેર વધાવી જ લે ને! કદાચ કોઈ આપવાની કોશિશ કરે, તો કોઈવાર મીઠાશ થી અને કોઈવાર થોડુંક કડક વલણ અપનાવી તે ભેટ સ્વીકારવાની મનાઈ કેમ કરે છે..?
    
હા, પોતાના પતિ કે પ્રેમીની પાસેથી શૃંગારની વસ્તુઓ માંગતાં સ્ત્રીઓનાં ઘણા ગીત છે. એને કદાચ તેમની પાસેથી એવી અપેક્ષા હોય, કારણ તેને પોતાના પતિ કે પ્રિયતમ પર ખૂબ પ્રેમ છે અને એટલે જ તે પોતાના દરેક અંગનું આભૂષણ એટલેકે બંધન તેની જ પાસેથી ઈચ્છે છે..તેને માંગ-ટીકાથી લઈ પગના પાયલ સુંધી પોતાના પ્રિયતમના પ્રેમથી બંધાવું છે. અને પતિ તરફથી મળેલી બધી જ વસ્તુ તેના માટે એક જ્વેલરી થી કમ નથી.

અને પૂરૂષ? કેટલો સ્વાર્થી છે!તે એમ સમજે કે સ્ત્રીને આ બધાનો મોહ છે એટલે પોતાની ભૂલ છુપાવવા કે કામ કઢાવવા એકાદી ગીફ્ટ આપી દે! તેને કોણ સમજાવે કે હવે આ તારામાં સમાઈ ગઈ છે..એની લાગણીઓ કચડાય નહિ,એનું ધ્યાન તારે જ રાખવાનું છે. અને લગ્નદીવસ કે જન્મદિવસ આ બે દિવસ સિવાયના ૩૬૩ દિવસ પણ એ તારા જ પ્રેમની ભૂખી છે..!

એક વાત સ્ત્રીની ખાસિયત છે કે તે પોતાની જીંદગીમાં બે પુરુષને ભરપુર પ્રેમ કરે છે..એક પતિ અને બીજા પિતા..! પોતાના પિતા સાથે ગાળેલી એક એક ક્ષણ તેના માનસપટ પરથી ક્યારેય ભૂંસાતી નથી. એના દિલનો એક ખૂણો પિતા માટે રીઝર્વ રહે છે, ત્યાં બીજું કોઈ જઈ શકતું નથી. એ રીતે એમ પણ કહેવાય કે તે પુરુષ બહુ કમનસીબ હોય છે જેને દીકરી નથી.! અને એનાથી વધારે કમનસીબ હોય છે એ કે જેની જીંદગીમાં કોઈ સ્વરૂપે એટલેકે માતા,બહેન,પત્ની,પ્રિયતમા કે દીકરી રૂપે કોઈ જ સ્ત્રી નથી...!

30 November 2018

ત્યારે મને મારી જિંદગી *જીવવા જેવી* લાગે છે !!!

*જિંદગી :*

*ત્યારે જિંદગી જીવવા જેવી લાગે છે...!!!*

ભરચક કામની વચ્ચે,
ઘરેથી ફોન કરીને કોઈ ‘ક્યારે આવે છે ?’ એવું પૂછે...
ત્યારે જિંદગી *જીવવા જેવી* લાગે છે !

ગાલ પર પડતો ઉદાસીનો પહેલો વરસાદ,
કોઈ પોતાના પાલવથી લૂછે...
ત્યારે જિંદગી *જીવવા જેવી* લાગે છે !

જ્યારે કોઈને કશું પણ કહ્યા વિના,
કોઈ આપણને પૂછે કે - "કેમ આજે ઉદાસ છે ?"
ત્યારે જિંદગી *જીવવા જેવી* લાગે છે !

જ્યારે હાથ પકડીને પાસે બેસીને કોઈ સમજાવે કે -
"તું મારા માટે 'ખાસ' છે !"
ત્યારે જિંદગી *જીવવા જેવી* લાગે છે !

સાંજ પડે સૂરજની જેમ આથમી ગયા હોઈએ...
અને ઘરનો દરવાજો 'દીકરી' ખોલે...
ત્યારે જિંદગી *જીવવા જેવી* લાગે છે !

અંધારું ઊંચકીને ઘરે લાવીએ...
પણ રસોડામાંથી 'મમ્મી' નામનું અજવાળું બોલે...
ત્યારે જિંદગી *જીવવા જેવી* લાગે છે !

જ્યારે ઉજાગરા વખતે કોઈ બાજુમાં બેસીને કહે- "ચાલ, હું તારી સાથે 'જાગું'  છું..."
ત્યારે જિંદગી *જીવવા જેવી* લાગે છે !

જ્યારે સેલ્ફી પાડીને કોઈ મોકલે,
અને પ્રેમથી પૂછે કે - "કેવી લાગુ છું ?"
ત્યારે જિંદગી *જીવવા જેવી* લાગે છે !

લોન ઉપર લીધેલી ખુશીઓના હપ્તા ગણતી વખતે,
કોઈ ખભા પર હાથ મૂકીને -
"ભરાઈ જશે" એવું કહે...
ત્યારે જિંદગી *જીવવા જેવી* લાગે છે !

ના પાડ્યા પછી પણ પરાણે એક પેગ હાથમાં પકડાવી,
કોઈ નજીકનો ખાસ મિત્ર "પીવાઈ જશે"
એવું કહે...
ત્યારે જિંદગી *જીવવા જેવી* લાગે છે !

જ્યારે વર્ષો જુનો મિત્ર ફોન કરીને કહે કે -
"ચાલને યાર, એક વાર પાછા 'મળીએ'... "
ત્યારે જિંદગી *જીવવા જેવી* લાગે છે !

જ્યારે કોઈ સાંજે ઉદાસ હોઈએ,
ને આરતી ટાણે મંદિરમાં એક 'પ્રાર્થના' સાંભળીએ...
ત્યારે જિંદગી *જીવવા જેવી* લાગે છે !

બે ટંક અનાજ માટે ફૂટપાથ પર બેસીને,
'ફૂલો વેચતી' કોઈ બીજાની જિંદગી જોઈએ...
ત્યારે આપણી જિંદગી *જીવવા જેવી* લાગે છે !

હોસ્પિટલના ખાટલા પર 'મૃત્યુ સામે' તલવારો ખેંચતી,
કોઈ બીજાની જિંદગી જોઈએ...
ત્યારે આપણી જિંદગી *જીવવા જેવી* લાગે છે !!

*-ડૉ. નિમિત ઓઝા*

"આ કવિતા વાંચીને,
તમારા ચહેરા પર 'સ્મિત' આવી જાય...

ત્યારે મને મારી જિંદગી *જીવવા જેવી* લાગે છે !!!"

25 November 2018

દુનિયા મા જતુ કરવા ની તાક્ત માઁ બાપ સિવાય કોઈ પાસે નથી..

બેટા...
તું અને વહુ..
થોડો વખત એકલા રહો....
હું..
અને તારી માઁ..
એક મહિનો...
જાત્રા એ જઈયે છીયે...

જીંદગી..
મા કમાવા ની હાય મા ન તો ભગવાન સરખો ભજાયો...
કે ન તો..
તારી માઁ સાથે શાંતિ થી જીવી શક્યો...
ઘડપણ...
આંગણે આવી ગયું..
ખબર  પણ ના પડી...
અને મોત.....
આંગણે થી અંદર કયારે આવી જશે..તે પણ મને ખબર નથી..
માટે..
જે જીવન અમારૂ બાકી રહ્યું છે.તે...
હવે  શાંતિ થી  જીવવવા ની ઈચ્છા છે...

આ પપ્પા ના જાત્રા એ જતા પેહલા ના છેલ્લા શબ્દો હતા....

પપ્પા મમ્મી ને જાત્રા એ ગયે મહિનો થઈ ગયો...
રોજ ફોન ઉપર વાત ચિત કરિયે... મહિનો પૂરો થયો.
બીજો મહિનો પૂરો થવા આવ્યો ..
મેં પપ્પા ને પૂછ્યું...

પપ્પા.તમે છો ક્યા..?
બે મહિના થઈ ગયા...
મને  હવે શંકા લાગે છે....
તમને મારા સોગંન ..
આપ સાચું બોલો..
ક્યાં છો ?
દિપેન આંખ મા પાણી સાથે બોલ્યો...

બેટા..
સાંભળ...
અમે કાશી મા ,જ..
છીયે...
અહીં ફરતા.ફરતા..
વૃદ્ધા આશ્રમ દેખાયો...
તેનું વાતવરણ..
રહેવાનું..
ખાવું પીવું...
સવાર સાંજ  ભગવાન ના દર્શન....
સતસંગ બધુ જ તારી માઁ ને અને મને માફક આવી ગયું છે..
તારી માઁ નો  સ્વભાવ પણ એકદમ બદલાઈ ગયો છે...

બેટા...
મેં તને ઘરે થી નીકળતા પેહલા કીધું હતું..
હવે ની ઉંમર અમારી  શાંતિ મેળવવા ની છે...
અશાંતી ઉભી કરવાની નથી......

તમે બન્ને શાંતિ થી જીવો..
અમારી ચિતા ના કરતા..
પ્રભુ એ  પેંશન આપ્યું છે..
તેમાં અમારા ખર્ચ નીકળી જાય..છે...
તમારી તબિયત નું ધ્યાન રાખજો...

પપ્પા મહેરબાની કરી ઘરે પાછા આવી જાવ..

ના..
બેટા.. હવે..
આપણી મંજીલ
અલગ..
અલગ છે..
તું  તારી રીતે આનંદ થી જીવ..
અમે અમારી રીતે...
બેટા તને ખબર છે..
તારી માઁ નો સ્વાભવ ચિડિયો થઈ ગયો હતો....
પોતે જે રીતે ચોખ્ખાઈ અને જીણવટ થી જીવી તેવી અપેક્ષા તારી વહુ પાસે રાખે..તે શક્ય નથી હવે બદલતા સંજોગો મા...
બેટા..

અને તે ને કારણે રોજ ઘર નું વાતવરણ તંગ..
અને અશાંત બની જાય તે હું ઈચ્છતો નહતો...

સવારે  ઉઠી ને એક બીજા ના મોઢા જોવા ન ગમે ત્યારે સમજી લેવું જોઈએ..
કે ઘર  નું પતન નક્કી છે...

અને હું તેવું ઈચ્છતો નહતો...
કે ઘર નું કોઈ સભ્ય આવા વાતવરણ ને કારણે ગંભીર બીમારી નું શિકાર બને
અથવા અઘટિત ઘટના આપણા ઘર બની જાય...
એટલે મેં ..
પ્રેમ થી આ રસ્તો અપનાવ્યો છે....
બેટા
તું જરા પણ મન મા ના લેતો....
જતુ કરે તેને તો માઁ બાપ કેહવાઈ..

બાકી..
6yકોઇ તકલીફ પડે તો...
હું બેઠો છું..
7દૂર જવા થી...
હું તારો બાપ કે તું મારૂ સંતાન નથી મટી જતો..
આપણા વિચારો નથી મળતા... પ્રેમ તો એટલોજ છે

બેટા ..
મત ભેદ હોય...
ત્યારે જ જુદા થઈ જવું સારૂ...
જો મન ભેદ થઈ  જુદા પડ્યા..
તો ફરી એક થવુ મુશ્કેલ હોય છે..

બેટા...
બીજી અગત્ય ની વાત...
તે જે બૅંક મા નવું ઘર લેવા અને અમારા થી જુદા થવા લોન માટે અરજી જે મેનેજર ને આપી હતી તે..
મારા મિત્ર નો પુત્ર છે...
તેને મળજે..
તારે નવું મકાન લેવાં ની જરૂર નથી...
મેં તારા નામે આપણું મકાન કરી દીધુ છે...
પેપર તેની પાસે થી લઇ લેજે....

બેટા...
તું ટૂંકા પગાર મા લોન ના હપ્તા ભર  કે ઘર ચલાવ..?
અને તું હેરાન થતો હોય અને અમે આનંદ કરિયે..
તેમાંનો તારો બાપ નથી..
તમે સુખી થાવ..
સદા  આનંદ મા રહો.. એતો અમારૂ સ્વપન હોય છે...

ચલ બેટા..
આરતી નો સમય થયો છે..તારી માઁ મારી રાહ જોઈ ને નીચે ઉભી છે....
જય શ્રી કૃષ્ણ

દિપેન...
ચોધાર આશું એ રડતો રહ્યો.....
અને પપ્પા એ ફોન કટ કર્યો..
પપ્પા મેં તમને સમજવા મા  ભૂલ  કરી...છે..
ભગવાન મને કદી માફ નહીં કરે..

દિપેન ની પત્ની એ હકીકત બધી જાણી દુઃખી અવાજે કિધુ... આપણે
આજે..
ટેક્ષી કરી
મમ્મી ..પપ્પા ને ઘરે લઈ આવ્યે..

દિપેન બોલ્યો...
બહુ મોડું થઈ ગયું...
સ્વાતી..
મારા બાપ ને હું જાણું છું...
તે જલ્દી નિર્ણય કોઈ લેતા નથી
અને જો નિર્ણય તેમને લઇ જ લીધો તો તેમા તે ફેરફાર કદી કરતા નથી...

આજે મને સમજાઈ ગયું...
દુનિયા મા જતુ કરવા ની તાક્ત
માઁ બાપ સિવાય કોઈ પાસે નથી..